Beauty is
like a rainbow,
lifting
the hearts of all
who see it.
|
17-08-2007 - Reacties en nieuwe reisplannen
Hallo beste 3822 :-) lezers
Als moeder natuur het toelaat ga ik de komende winter weer naar Bali / Indonesie. Dan komt er waarschijnlijk een maropbali2.blogeiland.nl. Dus als je deze blog leuk vindt, hou het dan in de gaten.
Ik hoop jullie over een paar maanden weer te zien bij maropbali2 :-)
Gepost door: mariette op 17-08-2007 om 11:20
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
15-12-2006 - Geslaagd en bedankt
Heb gisteren mijn duikcertificaat gekregen  Vandaag laatste dag van deze geslaagde reis naar Bali, morgen naar Jakarta. Ik weet niet of ik nog veel avonturen op de weblog ga schrijven, de foto's moeten de rest maar vertellen. Dus ik wil mijn trouwe lezers hierbij bedanken voor het meelezen en meeleven en alle reacties Ik vond het echt een gezellig idee dat jullie in gedachten met me mee reisden. Dinsdag kom ik naar Nederland. Sampai bertemu lagi xxx
PS De visitekaartjes zijn mooi geworden
Gepost door: mariette op 15-12-2006 om 12:55
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
14-12-2006 - Duiken in Tulamben
Donderdag met Mi-ee wezen duiken aan de noordkust In Tulamben. Het water in lopen is lastig, over grote kiezels met een zware fles op je rug, maar eenmaal in het water zie je gelijk al allerlei felblauwe visjes. Na een klein stukje onder water zwemmen doemt een scheepswrak op. Het wrak verkennen is spannend, want het is helemaal begroeid en er zijn allerlei hoeken en ingangen, en overal zijn vissen in allerlei kleuren, en gekleurd koraal. Sommige delen van het wrak zijn nog herkenbaar, zoals de contouren van het roer en het kompas. Het is heel apart om gewichtloos te zijn en naar beneden, boven, links of rechts en ergens onderdoor te kunnen zweven. Als ik onder een uitsteeksel kijk zie ik ineens een grote vis met glinsterende tanden naar me loeren. Sommige vissen en koralen zijn gevaarlijk, maar zolang je ze niet aanraakt doen ze niks. De tocht naar de duikstek was achteraf denk ik gevaarlijker, want de auto haperde regelmatig toen we in de bergen waren. Dus juist in haarspeldbochten kwamen we soms stil te staan  Gelukkig kwamen we een bengkel (autowerkplaats) tegen, en nadat de monteur wat had gesleuteld bereikten we de duikstek. We redden het maar net om weer terug naar Sanur te komen. Dus het was allemaal weer spannend.
Tot later xxx
Gepost door: mariette op 14-12-2006 om 06:03
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
13-12-2006 - Bali v/a oertijd tot Kecakdans in vogelvlucht
Bedankt voor jullie berichtjes. Ik ga mijn best doen voor de visitekaartjes, dat moet lukken. Leuk!!!! dat jullie ook zin krijgen in Bali, Jan en Hermie! Het is echt ideaal voor jullie, vooral Sanur. Kamperen hier kun je op het strand, dat doen wel meer mensen (Balinezen met name). Er zijn strandbedden hier en daar, daar kun je je spullen onder kwijt. Aan de strandweg heb je douchegelegenheid en een tent heb je niet nodig. Muggen, apen of krokodillen heb je er niet. Misschien doe ik het vandaag of morgen, zodat ik weet hoe het is. Yulia is trouwens niet de goedkoopste, gisteren sprak ik Mike (een Engelsman die hier al 20 jaar komt) en die logeert vlakbij mij voor 90 euro per maand. Maar ik denk dat je tussen de 10 en 18 euro het beste zit, want dan heb je een zwembad en een royale, aangename kamer met goede service en airco. Ik kan Jambu Inn aanbevelen.
Zondag is Aukje vertrokken, vanmorgen zijn Bob en Nini vertrokken naar haar dochter in Jakarta, zaterdag ga ik (naar Jakarta, maandag naar Nederland) en zondag Trudie. Dus deze week staat in het teken van afscheid en iedereen is met zijn hoofd al weer een beetje thuis, ook ik. Vrijdag hadden we een afscheidsetentje gehad met Aukje, Bob & Nini, Trudie, Olga en ik. Gezellig, leuk ook met (Indonesische) Nederlanders onder elkaar en het eten was weer toppie.
Maandag met Yasa een interessante en leerzame tour gemaakt, in sneltreinvaart: 1) Balinees vrijheidsmonument, de geschiedenis van Bali in vogelvlucht vanaf de oertijd tot nu, in tientallen diorama's (a la Panorama Mesdag) Interessant, leerzaam, prachtig gemaakt. 2) Op Turtle Island schildpadcreche bezocht. Schildpadden van >1 m, je mocht ze zelf voeren. Ongelooflijk, die prehistorische bekken waarmee ze uit het water komen om te ademen. Ik verbaasde me over de scherpe tekeningen op hun kop, schild en poten. Er sloeg er een hard met zijn vin/poot op het water zodat ik nat werd gespetterd: ik moest doorgaan met zeewier geven! 3) Een hindoetempel aan zee, wat een beetje langs me heen ging: erg warm en de vermoeidheid sloeg toe. Maar die verdween snel na een verrassend aangename lunch van 2 kleuren zeewier met kokos en allerlei gefrituurde nauwelijks herkenbare zeewezentjes. 4) Vismarkt. Enorm groot en weerzinwekkend naar westerse maatstaven. Interessant is het contrast: lieve onschuldige peutertjes die naast grote getande vissekoppen zich weer verbazen over mij. 6) Het luxe strand van Nusa Dua met wit zand, waar rijke westerse toeristen zich op luxe zachte hemelbedden laten bedienen. Hotelpersoneel veegt regelmatig zeewier en andere ongerechtigheden van het strand, om het de klanten naar de zin te maken. Decadent en saai gedoe, want de plaatselijke bevolking wordt van deze privéstranden geweerd. Yasa mocht dan ook niet mee. Zwemmen op het stille strand 1 km verderop was echter heerlijk. 7) De lokatie bezocht waar het vrijheidsbeeld van Bali gaat komen: Garuda Visnu Kencana. Oplevering in 2014 of anders 2027, hoogte: 175 meter (!) Het hoofd van Garuda (mythologische adelaar en voertuig van Visnu) en van Visnu was al af. Indrukwekkend groot, je zag het uit de verte al opdoemen. Omdat het project veel geld en tijd kost, stelt de regering het nu al open voor bezoekers, die zo de ontwikkeling van dichtbij kunnen volgen, en tevens kunnen bijdragen in de kosten. Aanrader!  Kecak dans bij zonsondergang in Uluwatu aan zee. Indonesische dans is erg mooi maar niet echt aan mij besteed (mijn hart is al gestolen door Indiase dans). Maar dat het de Ramayana voorstelde was interessant, omdat ik het verhaal al ken in Indiase uitvoering. De uitvoering is echt Indonesisch, maar het verhaal is hetzelfde. Aan het einde wordt aapgod Hanuman vastgebonden en om hem heen worden vijf brandstapels in lichterlaaie gezet. Ineens voel je de overweldigende warmte en licht van het vuur. Dan schopt Hanuman als een razende de vuurstapels uit, waarbij de brandende stukken hoog de lucht in vliegen. Zo hoog, dat de penjor bij de ingang in de fik vloog. Maar de brandblussers stonden al klaar, en alles was onder controle. Dat was natuurlijk een spectaculair einde, van de dans en van de tour.
Deze laatste dagen worden een beetje druk, en de tijd lijkt steeds sneller te gaan. Maar ik stop nu ff met internetten, want Yasa staat te wachten om me naar Monkey Forest te brengen. Daarover later meer...
Liefs en tot snel xxx
Gepost door: op 13-12-2006 om 03:30
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
10-12-2006 - Ontdekkingen en verrassingen in Sanur
Vandaag met buurvrouw Trudy op de fiets gestapt om een Balinese kookcursus te gaan volgen, maar dat bleek niet op het menu te staan. Toen hebben we elkaar maar enkele favoriete plaatsen rond het strand laten zien - zij iets meer dan ik, want ze komt hier al 10 jaar. Ze bracht me naar super-de-luxe bungalows, met per kamer een eigen zwembad, tweepersoons hemelbedden, ligbad binnen en douche buiten, een grote open keuken, zithoek, overdekt terras, zonnestoelen, etc. Alles even royaal en chic ingericht. Ik was gelijk verkocht, het ideaal voor mijn huwelijksreis ;) Slechts 150 dollar per nacht voor een eenpersoonskamer waar je met zijn tweeen mag verblijven. (Tweepersoons voor 250 dollar).
Trudy liet me vervolgens Yulia Homestay zien, een grote tuin met mangobomen en allerlei exotische vogels, met rondom mooie kamers met airco of ventilator, grote kasten, grote spiegel, nieuwe ruime badkamers, twee bedden per kamer, groot terras, ontbijt inclusief, voor 75.000 (met ventilator) of 100.000 (met airco). 6 Euro en 8 Euro dus. Ook daar kun je met zijn tweeen logeren. Voor dat geld kun je hier wel een tijdje blijven... dus ik heb het businesskaartje maar vast gevraagd. Jambu Inn is trouwens ook oké hoor, maar niet ZO goedkoop.
Inmiddels heb ik al weer 3 x gedoken, in totaal zo'n 2,5 uur onder water. Het 'hoveren' over de zeebodem heb ik nu aardig onder de knie, waardoor ik meer oog heb voor de vissen. Ze zijn echt verbazingwekkend mooi en kleurrijk, net als in een aquarium, maar dan vele malen groter. Je ziet ze achter elkaar aanschieten of zich in formatie verplaatsen, of ze zweven wat rond en eten van de waterplanten. We gingen naar het lievelingsplekje van de haaien, want instructrice Mi-ee is dol op die dieren en wil ze me graag laten zien. We gingen langs rotsachtig gebied, daar zaten heel veel mooie vissen. Het is heel sprookjesachtig onder water, met het zonlicht wat in stralen door het water valt, de belletjes en de langszwevende vissen, en het zweven zelf. Alleen je hebt een beperkt gezichtsveld met een duikbril op en ik ben nog niet zo wendbaar, dus ik zie voornamelijk wat er vlak voor me gebeurt. Bij de tweede duik voelde ik ineens iets groots van achteren tegen me aan komen. Ik schrok me wild, ik dacht dat het een haai was. Mi-ee pakte mijn hand en trok me naar de bodem, precies wat je moet doen als je een agressief dier tegenkomt: stil op de bodem blijven liggen en het dier in de gaten houden. Maar we zwommen snel weg en pas na zo'n 6 meter durfde ik om te kijken: het agressieve dier was een andere duiker 
Ja, Bali zit vol verrassingen.
Je ontdekt elke dag nieuwe dingen. Mijn laatste ontdekkingen vandaag is Spirit: een goedkoper internetcafé met airco in een onopvallend hoekje bij het strand met twee snelle computers en koele drankjes... avocadosap met chocoladesaus  en echt Balinees eten (ipv Indonesisch). En de andere ontdekkingen van vandaag zijn de massage van Sri vanmorgen, en de tip van Trudy: business cards van Pandan, die je op de details nauwkeurig kunt laten maken zoals je het hebben wilt. 600.000 IDR voor 100, en als je eenvoudige wilt betaal je slechts 350.000 IDR voor 100. Resp. 5 en 3 Euro. Laat me weten als je ook interesse hebt, ik heb nog 5 dagen hier om ze voor je te laten maken.
Liefs, en tot later.
Gepost door: op 10-12-2006 om 12:37
Klik hier om de 3 reactie(s) te bekijken.
|
|
09-12-2006 - De tempel van Tampaksiring
Hermie, leuk dat je mijn verhalen verslindt! Ik hoop dat je ze nog opslaat, want ik merk dat het begin van dit blog in een archief verdwijnt. Als ik terug ben wil ik de tekst combineren met de foto's, dus het zou dan handig zijn als ik van jouw archief gebruik kan maken Mijn maag heeft het ondanks het ongewone eten helemaal naar zijn zin, Papa, en de rest van mijn lichaam ook. De goden hier zijn ook genadig voor mij. Alleen mijn oren zijn een beetje van slag door het drukverschil als ze de diepte in moeten, maar voorzichtig en langzaam afdalen helpt, en na een paar uur zijn ze dan weer normaal. Mijn duikverslag volgt later.
Vannacht werd ik wakker door een enorm lawaai wat ik niet gelijk thuis kon brengen. Toen besefte ik ineens dat de regentijd was begonnen. Ik ben even onder mijn afdakje gaan zitten, het water stroomde als een waterval uit de dakgoten en kletterde op het gebladerte en in het zwembad. De gebeden om regen zijn in ieder geval beantwoord. En ik had me vergist, wat regen betreft doet Indonesie niet onder voor Nederland. Alleen hier valt alles in een paar uur per dag (of nacht), altijd rond dezelfde tijd. Verder is het dan weer droog.
Fijn dat je de geschiedenis en cultuur van Bali waardeert, tante Riet. Nu, tijdens de 20 dagen van Galungan/Kuningan, is het een bijzondere tijd in Bali omdat de goden op aarde zijn. Dus als je wilt bidden, de goden om een gunst wilt vragen of gewoon wilt laten weten dat je ze eerbiedigt, moet je dat nu doen. Als Galungan/Kuningan voorbij is gaan de goden terug naar hun verblijfplaats Uttama Mandala (de hemel) en dan hebben onze ceremonieen, gebeden en offerandes veel minder resultaat. Overal waar hindoes zijn (85% van de 3500.000 Balinezen) hangt een speciale atmosfeer. Ook vandaag weer, de eerste dag van Kuningan. Na de ceremonieen 's ochtends heeft iedereen een vrije dag, en dat vieren de Balinezen massaal met hun familie. Iedereen is mooi aangekleed en heeft sporen van rijst op het voorhoofd, teken dat ze deel hebben genomen aan de ceremonieen. Het strand en de parken zijn geliefde plaatsen, en met z'n vieren op de brommer is vandaag heel normaal.
Donderdag zijn Yasa en ik naar de Tampaksiring tempel geweest. De tempel van Tampaksiring is rond een heilige bron gebouwd. In Madhya Ning Mandala (de buitenste ring van de tempel, verblijfplaats der mensen) zijn drie grote baden. Uit 13 stenen beelden stromen 13 waterstralen de bassins in. De beelden worden voortdurend van offers voorzien door priesteressen die daartoe tot hun middel in het water staan, of hun rituelen volbrengen voor een altaar aan de kant. De bezoekers reinigen zich onder de stralen, gekleed in sarong, zoals het hoort. Elke waterstraal heeft een andere werking. De een helpt als je nare dromen hebt, de ander is om je te zuiveren, weer een ander zorgt ervoor dat je er jong uit blijft zien. Er zijn twee waterstralen aan het eind waar de mensen niet onder gaan, maar soms vangt iemand het water op in een jerrycan. Dat water is voor de doden en wordt tijdens de crematie gebruikt. Het water van de baden is afkomstig van de heilige bron van Tampaksiring, die omsloten door een bassin zich in de binnenste ring, het heiligste deel van de tempel, bevindt (Uttama Mandala, ofwel verblijfplaats der goden). Daar kun je het water vanuit de bodem op verschillende plaatsen zien opborrelen.
Met Galungan/Kuningan wordt Tampaksiring bezocht door voltallige families, om voorspoed te verkrijgen of om een familielid te helpen die door zwarte magie of demonische geesten wordt geplaagd.
Na het baden kleden de mensen zich om en is het tijd voor de plechtigheid die in Uttama Mandala plaats zal vinden. De familieleden gaan op de grond zitten en de familiepriester, geheel in het wit, neemt vooraan plaats in een klein tempeltje, de tempat pewedan. Het bouwwerkje is net ruim genoeg voor hem om in kleermakerszit voor een mini-altaartje puja te doen: het offeren van wierook, bloemen en gebeden onder het rinkelen van een bel, de kleneng of (formeel) vajra. De familie volgt het ritueel door hun handen een aantal keer gevouwen voor hun voorhoofd te brengen met een rode bloem voor Brahma, een witte voor Isvara, etc. Bij elk onderdeel gaan hun gevouwen handen omhoog met al of niet iets tussen hun vingers. Na afloop haalden de familieleden hun gezegende offerandes en jerrycans van een ander, hoger altaar. Een man bleef echter zitten, met zijn handen voor zijn gezicht. Volgens Yasa was hij in tranen uit dankbaarheid omdat een boze geest hem had verlaten. Hij kreeg wat water van twee andere mannen, die rustig tegen hem praatten. Ten slotte stond ook hij op en volgde de rest van de familie. Die stonden inmiddels voor de Siva Yoni (het vruchtbaarheidssymbool voor de wereld). De priester stond vooraan met gespreide armen, hij werd door twee mannen ondersteund. Hij was in trance. Na ongeveer een minuut draaide hij zich wankelend om en voegde zich bij de rest van de familie.
Die verliet vervolgens in rustige processie het tempelterrein, net als wij, kort daarna.
Gepost door: mariette op 09-12-2006 om 13:26
|
|
08-12-2006 - De Goa Gajah Tempel
De Goa Gajah (olifantengrot) Tempel is gebouwd in de 11e eeuw en zoals alle grotere hindoetempels wordt hij vergezeld door een Boeddhistische tempel vlakbij. Boeddha wordt namelijk beschouwd als een verschijningsvorm van Visnu, net als Siva, Brahma, Mahadeva, Isvara, Ganesa, Paramesvara, Rama, Krisna, Sarasvati, etc.
In 1927 vond een vulkaanuitbarsting plaats op de nabijgelegen Mount Batur en de Goa Gajah Tempel werd volledig bedolven onder lava en puin. Tientallen jaren later verzocht de Indonesische regering een priester om de tempel terug te vinden. De priester ging mediteren en zo verkreeg hij aanwijzingen van de goden. Een van de aanwijzingen was, dat de tempel omringd was door de 5 heilige bomen op Bali: Waringin, Pole, Kepuh, Cendana en Majegav. Die plaats werd ontdekt, en al snel werd de stupa van de Boeddhistische Tempel gevonden, in enorme brokken in de jungle op de berghelling. De hindoetempel kon niet ver zijn, en inderdaad, ook van deze tempel werden de stukken teruggevonden. Alle gevonden stukken zijn bewaard gebleven en liggen uitgestald op het tempelterrein. De grote liggen nog waar ze gevonden zijn, in de omringende jungle tussen watervallen en riviertjes. De laaggelegen delen van de tempel waren nauwelijks beschadigd. Dat waren de grote waterbassins waarin de bezoekers zich van tevoren reinigen en de onderaardse grot met de olifantengod Ganesh.
De ontbrekende delen van de tempel zijn naderhand herbouwd, en modern en oud vormen een evenwichtige eenheid in de huidige Goa Gajah Tempel. De oude grot was donker en koel en behalve de erker met het beeld van Ganesh met tegenover hem de drie-eenheid Visnu, Siva en Brahma plus bijbehorende offerandes, bevonden zich aan weerszijden negen kleine erkers waarin de hindoe monniken plachten te mediteren, alles op navelhoogte.
Nog iets over het gebruik van de heilige bomen: Van Pole worden heilige maskers van Visnu, Barong etc. vervaardigd (anders dan de commerciele maskers, die van het lichte Tawashout zijn gemaakt.)
Kepuh wordt gebruikt bij crematies van Brahmana's, de hoogste kaste van de vier. Brahmana-families leggen hun dode in een kist die de vorm van een buffel heeft, en die wordt gemaakt van het hout van de kapuh.
Waringin wordt gebruikt na de crematie, en dan met name de bladeren. Die helpen de dode om naar de hemel te vliegen.
Cendana, een bomengroep met o.a. Sandalwood, wordt gebruikt om het eerste vuur te maken aan het begin van de eigenlijke crematie.
Majegav, een bomengroep met o.a. Campaka, wordt gebruik om vuur te maken bij een ceremonie om de heilige geest aan te roepen.
Al deze vijf bomen worden aanbeden, ze dragen een lendendoek in de geeigende kleuren en dagelijks worden ze van offerandes voorzien.
Gepost door: op 08-12-2006 om 05:43
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
07-12-2006 - Met Yasa naar Bird Park, Blanco Museum, Ubud
Woensdag me bij zonsopgang door Suato weer laten masseren op het strand Hij is echt goed, hij laat je precies voelen waar de blokkades zitten (au!) en vertelt je de psychische oorzaken erbij. Deze reis is healing in meerdere opzichten. Dat kan ik verder niet uitleggen, want ik begrijp het zelf ook niet, maar ik merk aan alles dat het zo is.
Later weer met Yasa op stap geweest. Even wat avontuur na al dat geluier! We zijn naar een vogelpark geweest wat me een beetje tegenviel in verhouding met de prijs ($12), vooral omdat de mooiste vogels, toekans en gekleurde papegaaien, op andere plaatsen gratis te bezichtigen zijn. Maar om oorwurmachtige beestjes te voeren aan een paradijsvogel die op je arm zit, was natuurlijk wel gaaf. Ik mocht ook levende grote bruine torren omhoog gooien, dan doken de vogels uit de bomen om ze op te pikken. Ik hou van alle rare dieren hier, hoe vreemder hoe beter. Alleen als ik een drillerig stuk bot met een rij kleine tandjes uit de vissoep schep, kluif ik het toch maar niet af. En over the Monkey Forest heb ik ook mijn twijfels sinds Andy zijn ervaring had gedeeld. De apen sprongen bij hem in z'n nek en op z'n hoofd en schouders, en met hun klauwtjes grepen ze in zijn ogen. Toen Maria wat pinda's neergooide verlieten ze hem ten slotte. Gelukkig kon hij snel weer zien, alleen zijn nieuwe T-shirt zat onder de stront  Dan kom ik liever een haai tegen.
Na het vogelpark het museum bezocht van de excentrieke Spaanse artiest Antonio Blanco. Prachtig museum en indrukwekkende kunstwerken. Blanco gebruikt gemengde technieken en veelsoortige materialen, zoals karton, papier, textiel, plastic, metaal, hout, zand, natuurmaterialen, en zelfs verf. Met aandacht zat ik een schilderij te bekijken met een gedicht geplakt voor een aquarelachtig vergezicht met (kartonnen) objecten van rond aardewerk en een cecak (hagedis) op de voorgrond. Aandachtig bestudeerde ik de verfijnde details van de cecak, toen hij ineens wegrende. Het was een echte!
In Ubud een werkplaats voor houtbewerking bezocht, gigantische objecten en wanddecoraties, artistieke tafels, etc, die voor honderden euro's naar Europa konden worden verscheept. Als je interesse hebt, zeg je het maar.
Daarna hebben we twee tempels bezocht, die ik apart ga beschrijven. Over de Legong dans als afsluiter kan ik jullie niets melden, want dat was iets voor fijnproevers van de Indonesische danskunst en dat ben ik niet. Ik wilde liever iets anders proeven, dus in plaats van de Legong dans hebben we de trip afgesloten met een bezoek aan Tiara waar ik allerlei Indonesische lekkere hapjes heb geprobeerd die ik nooit eerder op had, zoals onde onde, tahu isi, cendol, gebak van tapei en ik weet de namen allemaal niet meer, maar het was smullen Tot later xxx
Gepost door: op 07-12-2006 om 14:53
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
07-12-2006 - Jonge Indonesiers en armoede
Bij invallende duisternis bij Moonlight Bar liggen kijken naar de lucht en het water, hoe de volle maan tussen oranjekleurige wolken tegen een blauwe hemel haar helderwitte licht spreidde over de stille zee. Het was net een droom.
Met Rino gekletst, hij zei dat hij 58 was. En ik maar denken dat hij zo'n beetje mijn leeftijd had. Ze zien er zo jong uit, die Indonesiers! Veel van de oudjes die hier met hun handel rondlopen zijn vast al de 100 gepasseerd. Je hebt hier natuurlijk ook weinig reden om de wereld te willen verlaten. Als het toch gebeurt gaat dat gepaard met een uitgebreid ritueel, als toerist kun je boeken om zo'n crematie bij te wonen. Ik geloof dat ik duiken leuker vind.
Ik kan het me nog steeds moeilijk voorstellen dat ik 12 m onder water ben geweest. Dat is de hoogte van het hele Lloydgebouw, 3 verdiepingen. Daar had ik geen idee van. En aan de temperatuur merk je het ook niet, het was overal lekker warm met soms een koele stroming, maar nooit koud. Op een gegeven moment steeg ik vanzelf naar boven, terwijl ik naarstig beneden probeerde te blijven bij Sahib. Achteraf zei hij dat ik te snel had geademd. Je moet heel langzaam en diep ademhalen, dan blijf je 'zweven' en hou je controle. Die vissen te zien was ook wel absurd. Ze zijn zo groot als een koekenpan en ze lijken heel dichtbij. Meestal zijn ze rond met bijvoorbeeld paarse en gele strepen, of wit met zwarte stippen. In Tulamben schijn je ze uit de weg te moeten wuiven, zo druk is het daar onder water. Tulamben schijnt de mooiste duikplaats te zijn van Bali en als de omstandigheden gunstig zijn gaan we daar zaterdag heen.
Ik was van plan om met Oka van de internetwinkel naar Denpasar te gaan om wat Indonesische muziek te kopen voor mij en Engelse voor hem. Ik leer hem Engels bij. Hij is een vrome hindoe met prachtige lotusogen, een betoverende smile met hagelwitte tanden en hij lijkt nog geen 20. Dus dan zal hij achter in de 30 zijn  Maar ik zag ervan af om bij hem achterop te stappen omdat hij had gezegd dat hij bijziend was en geen geld had om een bril te kopen. Hij had al zijn geld nodig om voor zijn 6 jongere broertjes en zusjes te zorgen (van de 14). 's Avonds bleek dat hij drie uur op me had gewacht Ik had hem wat geld gegeven waar hij erg blij mee was. Veel mensen zijn echt arm hier en hebben het best zwaar. Je merkt het aan een doffe berusting die je soms bij ze bespeurt. Al hun hoop is gevestigd op de toeristen.
Oké, ik geef het toe, ik gun ze goede zaken en daarom zit ik Bali aan te prijzen. Maar waarschijnlijk is het net zoals met alle materialistische verlangens een bodemloze put. Bovendien komt een teveel aan toeristen het karakter van een plaats ook niet altijd ten goede, de reden waarom veel mensen de populaire badplaats Kuta een afknapper vinden. En ja, de reis is lang, er zijn te veel muggen, verkopers bespringen je als vlooien als je interesse toont in hun handel (niet doen dus, alleen vanuit je ooghoeken vanachter een zonnebril) en de warmte is vermoeiend. Maar daar leer je allemaal mee omgaan, zo weet ik nu tenminste dat ik bij mannen een betere prijs krijg dan bij vrouwen, die zijn gehaaider in het verkopen. Maar misschien is dat omdat ik zelf een vrouw ben...
En bovendien, alles beter dan storm en regen, vind ik  Dus omarm mijn blijde boodschap maar: er zijn nog plaatsen op de wereld waar dat niet voorkomt!
Gepost door: op 07-12-2006 om 14:22
|
|
04-12-2006 - Duiken in Sanur
Gisteren naar het zondagsfeest geweest in de Krishna Balarama tempel. Muziek en zang waren erg goed, de zanger had een stem als Frank Sinatra. Helaas kon ik van de lezing weinig volgen. Hopelijk een andere keer meer. Uiteraard wel heerlijke prasadam gegeten, en vervolgens liggen slapen op een bank onder een boom. 's Avonds weer een supermassage gehad van voetreflexoloog Suato. De pijn in mijn schouder is nu zo goed als weg, terwijl ik er al zeker 6 maanden last van had. Je kunt je hier voor 3 tot 10 euro een uur laten masseren op het strand of op je kamer, maar er zit wel verschil tussen de een of de ander. Uitproberen dus maar
Vanmorgen een introductieduik gemaakt met instructeur Sahib in Zuid-Sanur. Het was mooi en spannend, felgekleurde vissen tussen de onderwaterrotsen, gestreept en gestippeld en best groot soms. Een rog die onder het zand verborgen lag en ineens wegschoot. Er schijnen ook ongevaarlijke haaien te zijn, maar die zijn we niet tegengekomen (gelukkig, want ze zijn 1,5 m dan krijg ik het op mijn zenuwen). Volgens Sahib had ik talent, want ik bleef rustig en alles ging in een keer goed. Onze duikoefeningen in het zwembad vorig jaar werpen nu dan toch vruchten af, Rob Technische info: we hebben 45 minuten gedoken op 12 m diepte met een zich van 15 m en watertemperatuur van plm 27graden Misschien ga ik een duikbrevet halen. Dat duurt drie dagen, maar je moet wel studeren. Daarvoor is het hier eigenlijk te warm, maar ik denk toch wel dat ik het doe. Het is nu leuk en kan altijd van pas komen. Dus als jullie even niets horen van me, zit ik te studeren.
Je kunt hier zitten schrijven of wat drinken aan de bar terwijl je tot aan je middel in het zwembad zit. Van Andy en Maria krijg ik goed tips om andere eilanden te bezoeken zoals Lombok en de Gili Gili eilanden. Maar ik ben nu zo gewend aan the easy life hier, twee of drie trips per week is meer dan zat. Ik zou hier weken op het strand kunnen rondhangen en wat rondfietsen in de buurt zonder me te vervelen. Sorry, het klinkt allemaal vast decadent, dat ik hier zo lekker rondluier elke dag terwijl jullie in dat kouwe kikkerlandje tussen vier muren hard moeten werken. Maar ik voel me niet schuldig hoor, gewoon geld verdienen jullie, en volgend jaar kom je maar mee naar Bali Het is wel ver, maar echt de moeite waard. Ik kan me geen vakantie herinneren waar de mensen zo aardig waren, behalve misschien 4 jaar geleden op Java.
Extra muziek-cd's meenemen was trouwens ook een gouden tip van je, Rob! Bij de Moonlight Bar draaiden ze eerst ouderwetse muziek zoals Roy Orbison etc, maar nu draaien ze Buddha Bar en Jack Jones en spelen mee op de gitaar
Oke, dat was het weer, het wordt weer vloed dus ik ga weer snorkelen
Liefs uit Bali xxx
Gepost door: op 04-12-2006 om 09:23
Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken.
|
|
03-12-2006 - Nagedacht
O ja, Sinterklaas! Dat kennen ze hier helemaal niet. Wel kerstmis, over een tijdje komen er kerstbomen te staan naast de penjors Balinezen zijn echt in alle opzichten gastvrij en tolerant.
Beata, ik heb nagedacht over wat je schreef over toeristen en religie, en over wat Yasa erover zei. Vooropgesteld dat godbewustzijn een natuurlijke staat van de mens is, herken je hier misschien wat in:
In het westen regeert materialistisch bewustzijn en geld speelt de hoofdrol en in het oosten (in Bali althans) leeft de mens in harmonie met de natuur. Daarom speelt godbewustzijn hier een sleutelrol. Wij in het westen verlangen spiritueel naar een ander level, daarom voeden we ons met de rijkdom en rust van een natuurlijke spirituele samenleving. Oosterlingen zien ons juist als knap en ingenieus, omdat we in materialistisch opzicht zo veel hebben bereikt. Dus wat bij ons dominant is, geld, brengen we hier, en we voeden ons met wat hier dominant is: harmonie met de natuur, inclusief de natuur in onszelf. Die twee ontmoeten elkaar via de reiziger. Kortom, wij hoeven nooit naar de kaasmarkt, alleen een keer naar Bali
Het gevoel dat je als enige spiritueel bent is denk ik heel herkenbaar voor alle 'spiritual warriors' in the west, Balinezen (oost) in Jakarta (west) hebben er al last van. Daarom is het zo fijn en kostbaar om met elkaar over die dingen te praten en elkaar erin te steunen en te inspireren. Ik ben dan ook heel blij met jou en met alle anderen met wie dat kan
Fijn sinterklaasfeest allemaal en tot later
Gepost door: mariette op 03-12-2006 om 04:45
|
|
02-12-2006 - De zeebodem bij Sanur
Sorry dat jullie vandaag zoveel berichten tegelijk krijgen, maar je weet nooit wanneer ik de volgende keer weer verbinding kan maken met deze site.
Vandaag gesnorkeld hier, dat opent een heel nieuwe wereld. Het is net of je over duinen met allerlei vreemde planten en andere wezens zweeft. Je ziet Nemo-achtige aquariumvisjes ronddansen en barbapapa-achtige bollen vol lange dikke zwarte naalden, die zich in holle stenen ophouden en je volgen met hun oranje ogen op steeltjes. Brrr, wat een griezels. Gelukkig komen ze hun stenen niet uit, ze kunnen vast niet zwemmen. Sommige vissen kijken je aan met een blik van, 'mijn god, wat is dat voor gigantisch beest?' Kleine zwart-wit gestreepte visjes zwemmen op een kluitje zodat ze op één grote vis lijken, om indruk op me te maken. Ook zijn er kleine visjes met grote ogen op hun rug, ook bedoeld om potentiele vijanden te ontmoedigen. Verder zag ik een zwart-wit gestreepte slang van wel één meter onder me tussen de sla-achtige waterplanten kronkelen. Dat was even schrikken, maar ze schijnen onschuldig te zijn. Eng en intrigerend tegelijk, het leven op de zeebodem.
's Middags met Rino wezen snorkelen. Hij gaf me onderweg een levende zeester en een roze zee-egel, gepeld en rauw een delicatesse voor Koreanen. Maar ze eten hier in de buurt wel meer rare dingen, Rino zelf eet bijvoorbeeld graag hondenvlees. Maar waren zee-egels niet vreselijk giftig...??
Verder heb ik met Rino gekletst, Maria uit Duitsland, en Andy die hier al vijf keer is geweest en er wil wonen. Gezellig en interessant. Verhalen over de bomaanslag en de tsunami uit eerste en tweede hand, ongelooflijk. Rino zelf komt uit Kalimantan en is al vier jaar op Bali. Hij is op doorreis door Indonesie, hij kent Java al en nog wat eilanden, en zodra hij geld heeft reist hij weer verder. De andere mensen bij de Moonlight Bar zijn ook prettig gezelschap, dus Moonlight Bar is mijn favoriete stek voorlopig
Tot later
Gepost door: op 02-12-2006 om 14:47
Klik hier om de 3 reactie(s) te bekijken.
|
|
02-12-2006 - Sanur en de warme zee
De laatste paar dagen in thuisbasis Sanur gebleven, heerlijk na al dat gereis. Inmiddels ben ik aardig gewend aan het leven hier. De essentie is: relax, niets hoeft. Ik eet bij Mak Beng, waar alle locals (Balinezen) naartoe stromen als om 11 uur de verse vis wordt gebracht. Ze hebben er maar één gerecht, ikan goreng met nasi en soto, en het blijft er druk en gezellig tot de vis op is. Of ik eet gado gado op het strand, waar de pinda's voor je neus in een grote ulekan (vijzel) to een heerlijke pindasaus worden gemalen. Na de bomaanslag in 2001 schijnt het toerisme met 70% te zijn afgenomen, en daar zijn ze hier niet blij mee. Hoewel ik persoonlijk de toeristen niet mis, vind ik het ook wel zielig. Op de terrassen langs het strand lijkt het 's ochtends bijna uitgestorven en de rijen toko's langs het strandpad hebben ook weinig te doen. De enigen die je bij eb in de zee ziet zijn de vissers met hun bamboehengels en rieten hoedjes. Bij vloed zie je meer zwemmers, maar vooral locals. Tegenwoordig heb ik voor 10.000 per dag een stoere mountainbike van Balik, een knappe aardige surfer. Daarmee fiets ik langs Jl Danau Tamblingan, mijn lievelingsstraat die ik beter wil verkennen. Het internetcafe had er in ieder geval airco en papayasap, maar niet altijd verbinding met de blog en de stroom valt ook wel eens uit. Maar dat kan je hier overal overkomen. Terug langs het strand, en eindelijk in zee gezwommen. In mijn kleren, dat doen ze hier allemaal en het droogt snel. De zee was warm en zout, heerlijk om te drijven tussen de prauwen. Dat ik dat niet eerder heb ontdekt!
Verder bij het grootste en oudste toeristenhotel hier geweest, Bali Beach Hotel. Gigantisch grote hal met winkelcentrum, alles even luxueus en overal heerlijk koel. Het personeel loopt in onberispelijk uniform. Een brede marmeren trap leidt je omhoog (of een van de twee roltrappen aan weerszijden) naar de balie waar je vouchers voor internet kunt kopen voor 15 euro per drie uur. Hallo?! Gelukkig werkte de pinautomaat tegen een normale koers, dat was geruststellend. Ik vind het best eng dat mijn leven hier afhangt van een bankpasje. Maar ja, alles hangt van dunne draadjes aan elkaar, en toch loopt het in deze wereld meestal op rolletjes alsof alles solide is.
xxx
Gepost door: op 02-12-2006 om 14:19
|
|
02-12-2006 - Afdingen
Afdingen is mijn hobby geworden. Dit is mijn lievelingstruc, al kan het denk ik niet in alle Aziatische landen. Zorg dat je genoeg kleingeld bij je hebt (briefjes van 1000). Als je naar de prijs van iets vraagt, beginnen ze misschien met 3 x de prijs waarvoor ze bereid zijn het te verkopen. Ze zeggen bijvoorbeeld: 'Die broek? 80.000,-' Je denkt even na en dan zeg je, oké. Verkoper blij en jij haalt 8 duizendjes tevoorschijn Nee, zegt hij/zij dan, het is 8-0.-0-0-0 en jij, teleurgesteld, doet het geld weer weg. Je zegt, sorry, ik snap het, en dan kun je gaan afdingen. Je stelt bijvoorbeeld 20.000 voor. Als je dat gelijk zou zeggen beledig je ze misschien, maar nu niet, want je kan gewoon niet zo goed tellen. Deze truc kan natuurlijk niet te vaak, alleen als je ergens nieuw bent. Verder werkt dit ook goed: Je bekijkt iets, probeert het, en als de verkoper de prijs noemt heb je ineens geen interesse meer en je doet of je weg wilt gaan. Dan gaan ze al omlaag. Dan ga jij nog iets lager, dan zeggen ze nee, dan zeg je dat je erover na moet denken en je wilt weer weggaan. Dan zeggen ze: 'Vooruit dan maar, je krijgt het voor je bod'. Of ze verkopen het niet, maar dan kun je altijd later terugkomen en hun prijs betalen, of het opnieuw proberen. Dit doe je allemaal heel vriendelijk en beleefd, dan lukt het het beste
Als iemand nog andere tips heeft, hoor ik het graag!
Gepost door: mariette op 02-12-2006 om 13:38
|
|
02-12-2006 - Singaraja / noord Bali
Donderdag met Yasa op de motor via de koninklijke botanische tuinen (enorm park waar de Balinese families hun vrije dag vierden) een trip naar Singaraja gemaakt, voormalig hoofdstad van Bali. Omdat het bergachtige gebied van Singaraja geen gelegenheid bood voor uitbreiding van het vliegveld, werd het lager gelegen Denpasar later de nieuwe hoofdstad. De sporen van het Nederlandse bewind zijn nog zichtbaar in de grote koloniale huizen. We gingen langs bij Anita Kusnulyakin, dokter van Zita, die in zo'n huis woonde. Ze liet het me zien, heel royaal met hoge plafonds in de vele vertrekken en hier en daar kleurig glas in lood. Zoals in elk goed Indonesisch huis liepen ook hier de cecaks (hagedisjes) over de muren.
Daarna geluncht bij en gezwommen in een hete bron en daarna een bezoek gebracht aan een enorm Boeddhistisch openluchtklooster Balinese stijl, met prachige ornamenten dus. Heerlijke rustgevende vibes daar, en voor het eerst cashewnoten aan de boom gezien, en bloeiende lotusbloemen Het is waar wat over de lotus wordt beweerd, als je water op de bladeren legt rolt het er als een plat knikkertje weer af zonder een spoor na te laten. Na een lange donkere rit door de bergen (Koud!! Gelukkig had ik een extra sweater bij me) langs de weg sate kambing met rijst en soto gegeten en terug naar Sanur.
Gepost door: mariette op 02-12-2006 om 08:49
|
|
|
